DE PLAAT POETSEN

Het plotse afscheid van mijn ontrouwe Charlot - zie vorige post- bezorgde Malief enige memory lane. Al 367 verhaaltjes met de eerste jaren vanzelfsprekend de Kadokes in een glansrol maar onze poetshulpen zijn ook een verhaaltje waard. Behalve  de Tsjetsjeense Oxana kregen de andere gedienstigen nooit ,,de aandacht''. Vooruit, het zou mij verbazen als ze het ook kunnen lezen...

Nummer één kwam in ons piepjong huishouden met toekomstige Lottepoes. De Meester dweilde de living en de kamers (echt waar) maar toen Malief thuiskwam met het bericht dat een vrouwelijke collega (ze heette Gerry!) in dezelfde stad een hulp had die nog een ,,makkelijk'' appartement zocht.
Hoe de poetshulp heette, helemaal vergeten. Wij hadden overigens de gewoonte om onze poetshulp met u en mevrouw (madam voor de Meester) aan te spreken. Tot een zus van de Meester mij tot de orde riep. Dat die madam wel eens de keukenkastjes kon afwassen...En dat ik geen verstand had van kuisen. (Zij had toen een café in de buurt van de Roma...)
Toen kwam Marja uit de Zelestraat. De schoonouders hadden commentaar: dat is basse classe.. Jaja, dan spraken ze ook een mondje Frans. Malief en De Meester vonden haar oké, temeer daar we naar een huis met zes kamers waren verhuisd.
Zag haar weinig  (werken hé) maar één geweldig moment zal ik nooit vergeten: Er werd 's middags gebeld, Marja was buiten aan het poetsen en toen schalde het door de straat der notabelen: GODDELEEF ...hé es er iene veu ao...Het was een regionale redacteur die de marktprijzen van de groentenveiling bracht. Die mocht ik meenemen naar Brussel, spaarde hem een telex...En ik werkte toen in de namiddag tot 20uur.
Hoe ze verdween weet ik niet meer, maar de opvolgster was de dochter van een diamantslijper die ook bij een overbuur werkte. Het zal wel in  orde geweest zijn denk ik (weinig thuis hé) tot de Meester ontdekte dat ze bladeren en afval in de riolering gooide...wat een aardige verstopping enz. Maar niet dat ik klaag: daarna werd de hele riolering vernieuwd. En kwam madam De Backer niet meer...omdat ze geaffronteerd was. Een kort intermezzo met de poetsvrouw van ,,den bureau''. Terwijl wij lunchten stond deze in de doorsteek sigaretten te roken.
Tijd om ons Elske te introduceren. Zij was van Duitse komaf, geen streken, beetje familiair. Voorbeeld? Ze stond aan het raam te wuiven toen de klas van Kalamity passeerde. Onze jongste zei dat ze het vreselijk vond, haar vriendinnen dachten dat het haar mama  was...
Best mogelijk dat ze pakweg twintig jaar  bij ons poetste. Dacht er nog aan dat ze eens met een ragebol naar de kelder ging om het kelderraam te poetsen. Dacht er vandaag aan toen ik met een ragebol naar beneden ging...Nee haar opvolgsters zijn nooit in de kelder geweest... Zij ging met pensioen, ik ook.
Daarna kwamen  ,,de vremden'' zoals ze hier zeggen. Een  geneesheer uit het Oostblok die met haar vrijer naar het westen was gevlucht. Toen ze genoeg Nederlands sprak werd ze verpleegster in een bejaardenthuis  en kwam Oxana , de enige waar ik ooit over vertelde. Ze bleef niet lang, ze hadden haar naar een andere regio gestuurd.
Toen was de Meester het beu en wou hij terug zelf poetsen...Want het moest toch proper zijn als de kleinkinderen kwamen logeren..
Wedden dat ik er een paar vergeten ben?.
Helaba: Marja niet verwarren met Marja-van-de-procureur, mijn lieve vriendin die nooit meer met mij naar Oostduinkerke zal rijden...en om mij ,,te bedanken'' potjes confituur, pakken groenten en zelf geteeld fruit bracht. Gisteren gezien dat er nog twee boeketten met ,,katjes'' op de kast staan...

LAM?LUI!

Dat hadden mijn handvol lezertjes ondertussen al begrepen: De warmte heeft mij ,,lam'' en vooral ,,lui'' gemaakt. Bedankt nu dus meneer Proximus maar: en komt geen TV1 uit mijn kijkkast (jaja, wel vtm) en daar heb ik dus echt de pest aan. Er gebeuren hier vreemde dingen. Zoals al de eerder opgenomen programma's die terug opduiken terwijl ze al een tijdje ,,gewist'' zijn. Neenee, geen genant materiaal, dat zou er nog aan mankeren.
Ondertussen al een paar keer de stekker uitgetrokken, tot 20 geteld, het ,gewone'' advies van de tv-techneut, maar niks. Wel raar hoor, zo'n zwart scherm. Maar al de opgenomen programma's die kan ik wel bekijken.
Het ziet er naar uit dat Malief het vandaag met het JOE FM-nieuws zal moeten stellen...
Ha ja, zou het nog op Charlot kunnen steken. Mijn Afrikaanse gedienstige is door een pientere arbeidsgeneesheer voor eeuwig naar de chomage verwezen. Terwijl ik achteraf snapte dat ze best wel wou blijven poetsen hoor, maar ja, liefst zo zwart als haar ebbenhouten snuitje...

GEVAAR!

Daar krijg ik nu de rittantik van zie. Eerst geraakt Malief weken niet op haar blog, nu maken ze mij 's morgens wakker met ergerlijke boodschappen zoals Maliefje die gevaar loopt omdat er pogingen zijn om in mijn ,,account'' te geraken. Sukkels, er zijn wel andere gevaren in deze fijne wereld dacht ik.
Dus niet versagen. Welja, probeer mijn irritante, treiterige, af en toe ook grappige stijl maar eens na te apen...
Zoals rittantik. Da's de bomama haar lijfwoord als ze het op de zemelen krijgt. Zemelen? Kent u toch?
Tot de volgende.

HOERA!

Malief een beetje gemist? Dan mag u nu in koor een beetje lachen: ze was haar wachtwoord kwijt!
Dat komt er van als je je een paar jaar niet ,,uitlogt'' en dan ineens ziet dat die stoute Windows 10 met het uitvoeren van opkuiswerken ook Maliefje heeft afgesloten. Hahaha…
Niet dat ze niet behulpzaam zijn hoor, de dames en heren die achter de stekker zitten. Telkens werd Malief vriendelijk aangemaand om een nieuwe blog te maken. Hoho, maar als haar naam tevoorschijn kwam...dan kwam het bericht dat die al bestond. (Straf he, alsof ze dat niet wist..)
Maar dan helpen oude schriftjes waarin Malief weleens wat geheime codes noteert waarvan ze achteraf dan niet meer weet waarom???
Vandaag dus. ,,Nieuwe post?'' Omdat ik niet naar het voetbal kijk en teveel adrenaline had om een boekje te lezen maar zonder veel hoop, nam ik de uitdaging aan. YES!
En dat is dus allemaal gebeurd zonder een kaars te branden, op bedevaart te gaan of andere (slimme) mensen in te schakelen.
Jullie zijn dus nog niet van mij af...

DAG MARJA...

Op 27 januari verscheen ze even in een weinig benijdenswaardige rol op mijn blog: Marja had haar nek gebroken. Maar ze had  ,,korreuze'' en dacht al om deze zomer terug mee te rijden naar zee.
Het heeft niet mogen zijn.
Dag Marja, als er een hemel bestaat dan zal hij voor jou bevolkt zijn met heel veel ,,honnekes''...

KRACHTTERM, KRACHTTERM

Voilà, daarmee heeft Malief getoond dat ze goed opgevoed is...(je had mij hier vanmorgen gelukkig niet horen foeteren...). Uitleg: zogeheten hulpprogramma van Avast gekocht om mijn pc-ke  ,,op te kuisen''. Ha ja, een vrouw moet toch tonen dat ze haar plan trekt.  (tirez son ploan zou Bomama gezegd hebben).
En voila, de centen zijn betaald en toen kwamen de instructies. Zag er simpel uit, code op papierke overgeschreven...en floep floep. Einde verhaal. Ha ja, de problemen waren,,gescand'' maar om ze uit te schakelen moet Malief  bij betalen. Krachtterm, krachtterm. Bomama zou zeggen: ja ség, flut hé.

HOU HET STIL...

 Een krant uit 1999 nog eens bekijken is eigenlijk geen geruststellende bezigheid. Waren we toen ook zo'n sukkels? Maar wat doe je als beneden een Congolese poetsvrouw aan de slag is...en je  niet wil horen dat ze al poetsend haar hele familie , vrienden en kennissen de laatste nieuwsjes vertelt. Nu ja, dat denk ik, want de tijd dat ik Swahili kon ontcijferen is lang voorbij.
Ter zake. Wat stond in die krant van december 1999?
,,De familie D. leeft in grote onrust want de opa heeft zijn kleinzoon (3) meegenomen.'' Een ontvoering? Dan volgt de persoonsbeschrijving met als interessant détail: de kleinzoon draagt zwarte dokkerschoenen met grijs afgebiesde zolen'' (heu dokkerschoenen?  Voor een kleuter? Daarom heeft opa hem meegenomen.)
Maar het kan nog beter (interessanter). Genoteerd uit de getuigenis van een psychiater ,,Het klinkt bijzonder onwaarschijnlijk dat iemand zich aangetrokken zou voelen tot een hoogbejaarde..'' Juist, necrofielen, daarentegen...
 Nochtans komt volgend citaat uit een andere journalistieke topper.  ,, Een 78-jarige minnaar was om onbekende redenen gewapend met een pistool en een revolver naar het huis van zijn ex gekomen'' Dat  lezen we bij het begin van de tekst. Dikke pech, de titel vertelde het al: ,,Man (78) schiet minnares (36) dood.
Maar de kroon op het journalistieke werk  stond op de muziekpagina: ,,Grootvader blijft een rockbeest''. En dat gaat dus over Iggy Pop en die was in 1999 al ...52 jaar.
Juist, hou het stil. Journalisten...