BOOMERS

Het heeft even geduurd eer Malief het begrip ,,Boomers' 'snapte. En nu al opgetogen dat Boomers van mijn pc geen rood streepje kreeg, want zeg nu zelf, de spelling was een gok. 
Om de hele waarheid te vertellen: vanmorgen de nieuwe mode-bijlage van mijn trouwe krant met enig slikken verorberd. Helaas is Malief zelfs geen Boomer maar gewoon een oud mens dat niet ,,met haar tijd meekan''. 
Pakweg twintig jaar modedefilés op de halve wereldbol gezien (van Afrika alleen Egypte ...) en eerlijk waar: heb innig medelijden met mijn opvolgers en niet alleen omdat de ,,normale presentaties'' verleden tijd zijn. 
Het ziet er naar uit dat hier dezer dagen enkele Britse en Amerikaanse modebladen gaan ,,verorberd'' worden. En benieuwd of Anna Wintour een gigantische krulletjespruik en een slaapkleed zal dragen...
Och ja, dat is ook een oud mens...

HULP ZEGT U?

Bereid u voor op een potje klagen en zo...
Eerlijk gezegd heeft Malief genoeg ergernis om er vijf blogskes mee te vullen, maar im Beschränkung zeigt sich den Meister. Juist nooit een krak in Duits geweest, maar dit klinkt zo lekker...
Zoals bekend is Malief in een leeftijdscategorie gevallen waarin ze nog net niet in een ,,woonzorgcentrum'' belandt maar wel van alle kanten ,,zorg'' krijgt aangeboden.
 Waarna hier achtereenvolgens twee Congolese diva's hun poetskunsten (nu ja) kwamen aanbieden en vooral  benadrukten ,,que j'ai prië  dieu merci et la sainte vierge pour la goedelif'' , enfin dat Malief een correct mens was. Helaas hadden ze geen verstand van poetsen.
Toen kwam Familie hulp en vooruitziend kocht Malief meteen voor 180 euro dienstenchecks. Tja, zo achterlijk, wie betaalt nu nog met papier (haha)
Nu heeft Malief wel een master in de communicatiewetenschappen (dit is de allereerste keer dat ze dat zegt!) maar hoe denk je dat je een instituut als ,,familiehulp'' moet wijs maken dat ze écht géén elektronische checks heeft...en dat de laatste hulp met papier is betaald? 
Zeer rake bedenking van Kalamity: ,,Weet je nog dat papa altijd wou dat je een bewijs vroeg als je ergens iets betaald had? Zelfs als we aan zee een fiets gingen terugbrengen? '' De Meester, een ervaringsdeskundige...
Helaas, ook aan mijn laatste ,,hulp'' heb ik geen bewijs gevraagd...

SLOTZUSTER...

Als 69 mensen gisteren tevergeefs nieuws van Malief zochten op haar blog, dan is het misschien tijd om uit haar kot te komen. 
We zullen het maar het einde van een verblijf als ,,slotzuster'' noemen.
Wel ja, Malief vroeg het gisteren aan de Kado's... in hun jonge jaren ook wel bekend als Kadoke1 en Kadoke 2...omdat ze  destijds voor de Meester en Malief een fantastisch geschenk waren. En of ze dat kenden, een slotzuster? Nu hebben ze beiden wel een Frenet-opleiding in hun super jonge jaren overleefd, maar heu? Ha ja, dat bedoelde Malief. 
 Juist, de jongste weken Slotzuster gespeeld, al had ze helemaal geen gelofte gedaan aan de Heer om voortaan te zwijgen.
Over de ex-kadokes kan Malief niet meer schrijven. Ze zijn 18 geworden en al wat uit de pc zou komen zwemt in een bad van  genant trotse verhalen...of wat verwacht je van een oma, ook bekend als Malief?
 Als er voortaan over Leuven oh schone dagen wordt gezucht zal het niet over hen gaan, beloofd!

TROOST

Malief is een beetje ontrouw, als het op bloglezertjes aankomt. Daar moeten jullie niks achter zoeken, behalve dat andere correspondenten ook antwoorden of zelf iets schrijven...en zeg maar dat het onnozel is, maar voor Malief een troost. 
Teken van leven, onnozel mopje, het helpt om het grijze niets  beter aan te pakken.
Tot betere tijden...

INSPIRATIE...

Neenee, Malief is geen lid geworden van de ,,Inspinazie''. Voor de buitenstaanders, dat is de hobby-groep van Kadoke2 waar ze haar spreekvaardigheid nog regelmatig verbetert. Alsof dat nog nodig zou zijn...ze is duidelijk mijn kleindochter.
Ter zake: ontdek net dat Malief bijna een volle maand ,,stil'' is geweest. En daar kwam een goed voornemen van: ze gaat proberen het ,,zeveren'' tot een minimum te beperken.
Dus vertelt ze niet dat ze daarnet in de tuin naar de wolkenformaties zat te staren en terugdacht aan de jonge jaren, toen ze met de Meester en Lottepoes naar Zwitserland ging (omdat de Meester vliegangst had en je daar nog met de nachttrein naartoe kon) en hoe daar een eind aan kwam toen hij het tweede jaar in augustus stond te bibberen in de sneeuw...Vandaar dat het, op een paar Italiaanse tripjes na, voor eeuwig ,,het Noordzeestrand'' werd.
Vandaar ook de windstilte op de blog: in mijn familiebubbeltje genoten van ,,thuis aan zee'' en daar mis ik maar één ding: prietpraat op mijn blog.
Ondertussen geen prietpraat op de radio: de vooruitzichten zijn om je in een depressie te storten. Maar zolang ik hier in mijn privé bubbel zit en mijn buurman stopt met hoesten...zal het wel in orde komen.

ONN0ZEL OP COMMANDO...

Malief gaat niet beweren dat ze auteurs haar makkelijkste ,,onderwerpen'' vond. Zeker niet nu vandaag in de krant een hele bijlage over ,,opmerkelijke'' auteurs gaat en er twee tussen staan die mij ongetwijfeld een sukkel hebben gevonden. Ook al was het de schuld van mijn toenmalige ,,chefkes''.
Eerste klein schokje: Peter Verhelst. ,,Tongkat'' werd mij  opgesolferd met de opdracht de auteur  over die inhoud eens aan te pakken. Voor wie het vergeten is, Tongkat gaat over hoertjes die met hun tongske goed overweg kunnen...zullen we maar zeggen.  Wat ik dan moest vragen aan die gloednieuwe auteur? Ha, of zijn kinderen dat mochten lezen? Snauw, tis géén boek voor kinderen hé?
Nummer twee was nog pijnlijker. Gangreen gelezen omdat het over Congo ging en de piepjonge Malief destijds een boontje had voor de donkere bewoners. (hm mag dus niet meer zwart schrijven...)
Een assisenproces, daar moest ik tonen dat ik er (via de Meester) iets van kende...En wie zat op de persbanken tijdens een assisenproces in Gent? Jef Geeraerts in persoon die in het boek straffe stoten uithaalt met een ,,black Venus''. De beklaagde kon een vriendje van Jef zijn: hij had zijn vrouw  een en ander af gebeten (drie keer raden) en haar tot slot vermoord. 
En toen vroeg Jef mij hoe ik zou reageren als ik jurylid was. Tja, wat dacht je?
Einde van zijn sympathiek betoog: gij zijt een wrede vrouw, ik zie het in uw ogen...Die man had echt afgezien met die vrouw...
Vraag mij nog altijd af waarom ik hem toen niet heb afgesnauwd. Maar ja, was nog een snotaap...
Later lachte ik (als modepers) met de pofmouwtjes van een vrouwelijke auteur (omdat ze op TV gezegd had dat ze  iets héél sexy ging aantrekken voor de dag van de liefde (*) en dan haar beklag deed in een magazine. Tja, haar echtgenoot werkte daar... 
(*) Juist Saint Amour...bestaat mogelijk al lang niet meer...

NIEUWS UIT MIJN KOT

Eerst noemde Malief het ,,memory lane'' en kregen de lezertjes de laatste drie maanden verhaaltjes over Boot Spelen, De zetel van Bompa, Guust Flater en andere, op haar roots geïnspireerde kost te verwerken.
Ondertussen eens diep nagedacht (deed niet echt pijn): al drie maanden gebruik ik terug -in de stilte van mijn best wel royaal kot- mijn moeders taal. Zoals  ,,merde'' als ik iets laat vallen, ,,das dangereus'' als ik  op een verhoogje wil klimmen, ,,zievert ni'' als ik overweeg iemand te bellen om eens mijn eigen stem te horen.
Op mijn zoveelste verjaardag (diegenen die Kuifje lezen weten dat Malief dat nog net mag doen) is door mijn feestvierders opgemerkt dat Malief toch veel vergeet, vooral dan namen, en ook dat ze als ze een woord niet vindt naar...Malief vulde aan, synoniemen?, ja zoekt.
Tja, wat wil je, al die Memory lane. Misschien is de uitleg ,,kinds'' aan het worden...Maar mag ze er alsjeblieft ook eens mee lachen?