Een nichtje uit Ukkel

 Als ,,Brusselès'' heeft Malief na haar apenjaren (volwassen klinkt zo ernstig) nog zelden iets met Brusselaars te maken gehad. Er waren er blijkbaar weinig die naar ,,den buiten'' emigreerden voor de liefde. Tot Chris uit Ukkel kwam en met Hedwig, mijn jongste neefje, een eeuwig verbond sloot. Hedwig was het petekind van het meesterke, Malief was een tienjarige wijsneus die luidop zei dat het een meisjesnaam was. Maar vermits zijn broers en zus zijn naam hadden mogen kiezen (op een kalender) werd de wijsneus genegeerd.

Het huwelijk van Chris en Hedwig is hier onlangs nog in het lang en het breed (in papier) uit een lade gevallen: niet alleen de bruid was in het lang, de tantes en ooms ook. Verdorie, pure klasse. Maar later zagen we mekaar nog zelden. Met nieuwjaar, en mogelijk heeft de jonge bruid zich dan afgevraagd waar dat ritueel vandaan kwam om luidkeels tegen de grootouders te roepen ,,Ne GELUKKEGE NEUVEJOAR!!!!'' Dat deden we niet in Brussel hoor!

De tijd vliegt snel. Er kwam een weerzien aan de kust, Chris revalideerde in de buurt van ons tweede verblijf , ze vertelde dat ze snel naar huis wou gaan, zodat Hedwig na zijn werk niet in een leeg huis kwam. 

Nog later, toen de Meester er niet meer was en Malief in haar tweede verblijf veel tijd had om te piekeren, kwamen er bezoekjes aan Chris en Hedwig en naar goede gewoonte ratelde Malief er flink op los. Gespreksonderwerpen genoeg: de kleinkinderen. En al reed ze, na afloop wel eens verkeerd (met al die straten die op mekaar lijken, slap excuus), het zijn ontmoetingen die ze al jaren koestert. 

Toen in de krant het rouwbericht verscheen...men zegt van Malief dat ze alleen maar weent van het lachen, wel Chris, voor jou werd een uitzondering gemaakt. 

IN MIJN KOT

Helemaal mee eens: Malief in haar kot,  dat kan je moeilijk nieuws noemen. Maar er zijn toch onverwachte extra's om de ,,memory lane'' weer boven te halen. Merci Joe. Voor de onwetenden, dat is de favoriete radio ten huize Malief.

Het helpt dat de jongens (en meisjes) van Joe dezer dagen de TOP 2000 laten schallen. Pardon, dat extra lawaai maakt  Malief af en toe zelf, want ,,den ouden tijd'', wat wil je...

En zo kwam er een nieuw onderwerp. Hoewel de memorie niet meer zo ,,betrouwbaar'' is toch iets ,,nieuws''. Zeg niet dat ik eerder schreef dat Malief ooit in Leuven tot '' Koningin van de Twist'' werd gedoopt. En dat had echt niets met ruzie te maken.

Tja, uit de Joe-muziek kwam ,,Come on let's twist again, like we did last summer'', en verdorie, ruim een halve eeuw geleden was dat een hit op het bal van Politica, kwam een mij onbekende sjarel mij halen en dat was toevallig ook een halve atleet en we maakten  er een heu straf danske van. Toen we ,,uitgedanst '' waren kwam een van de belangrijke commilitones (jaja) handen klappend vertellen dat Malief uitgeroepen werd tot Koningin van de Twist. Niet moeilijk hoor, we waren de enigen op de dansvloer...

Daar was nog een getuige bij: hij zong af en toe en waggelde een beetje.. Enkele jaren later verongelukte hij op kerstdag. 

MERCI MARJA

Malief heeft het niet opgeschreven en dus weet ze niet meer precies hoe lang het geleden is dat Marja van haar ladder donderde en ze haar liefste Mechelse vriendin kwijt geraakte.

Vandaag was het zover: onweerstaanbare drang om ,,het dak'' van de ruim twee meter hoge kleerkast eens  een natte beurt te geven. Gewapend met ,,fledder'' en uitgewrongen dweil aan het werk. Helaas, zelfs met die lange steel kwamen er alleen van de rand een dik pak pluizen naar beneden. Hm, een beetje hoger staan? Een kinderstoeltje uit lang vervlogen tijd (de gebruikers zitten vandaag in Leuven...) was wel stabiel maar hielp niet echt.

Dan maar met fledder en al de dweil op het ,,dak'' gegooid, en oei, kan er niet meer aan. Met een lange kapstok het gevaarte naar beneden gehaald, plus rondvliegende pluizen. Mooi wit hoor, maar toch liever opgezogen. Met de stofzuiger hé.

En toen werd er nagedacht. Toch maar de trapladder gaan halen. Nee. Want Malief is dan wel de dochter van Philomène met de slogan ,,maskes moeten sterk zijn'' maar ze is vooral een voorzichtige sukkel...En denkt aan Marja, de vrouw die mij in het ziekenhuis na haar val van de trapladder begroette  met ,,en dei van Feiremans es é oek.'' Maar vooral aan het feit dat Marja haar nek had gebroken en enkele dagen later naar den honnekeshemel was gevlogen. Marja zag graag hondjes. Die beestjes zullen haar ook missen. Maar Malief was weer  haar flegmatieke zelf en dacht ,,ik ben nie zot hé'' waarna de fledder weer naar de badkamer verhuisde.

Overigens, fledder is Brussels, en toch deftiger dan ,,aftrekker''?

GOED NIEUWS?

 We zullen er maar niet teveel aandacht aan besteden maar als Malief een tikkeltje geïrriteerd klinkt, dan kom je dat nu te weten...

Na een zonnig verblijf bij Pallieter (en dat is niet mijn lief maar onze ,,thuis aan zee'') was terug thuis als ,,gewoonlijk''. Om te beginnen een nogal dikke omslag afkomstig met als afzender ,,Universitair Ziekenhuis Brussel'' wat Lottepoes beetje lachend interpreteerde als ,,een mals pakje voor een onderzoek zeker?''

Vergeet het: dat is tegenwoordig een manier waarop de blonde krullenbol, officieel Gedelegeerd Bestuurder van UZ Brussel oudjes aanspreekt om eens voor de arme kindjes te zorgen. Geen hongerige kindjes hé maar patiëntjes  die zo graag ook eens een speelgoedje krijgen. Voor wie wil weten waar die kindjes naar trachten? 

Hun Collegaatjes uit Afrika en andere trieste oorden mogen even de oogjes sluiten. Malief wordt gevraagd het lijstje eens te overlopen en ze mag kiezen voor een ruime Sint-zak: tien stuks vanaf een Xylofoon van 14,99 euro  tot een Playstation van 55,95. En nee, de patiëntjes mogen het speelgoed niet mee naar huis nemen. Dat is voor de volgenden.

Tenslotte werd Malief ook nog gerust gesteld: mijn privacy wordt niet geschonden. Heb op een of andere manier laten weten dat er wel eens voor goede werken wordt ,,gestort''. Misschien wel in deze blog? Om te zeggen dat al die bedank- kaarten en kleefbriefjes met mijn naam en adres mij ...de rittantik bezorgen.

De Rittantik...

Heb er absoluut géén idee van waar dit fraaie ,,Rittantik'' , een Brusselse verbastering, oorspronkelijk vandaan komt. 
Soms komt de oplossing kwansuis en dan is het wat groen lachen over een ,,bomama woord'' dat ineens duidelijk wordt. Remember de ,,Bataclan'' wat zij regelmatig gebruikte als in het plaatselijke café (niet verbonden met haar kerkelijke tegenhanger waarvan de naam mij natuurlijk ontsnapt) maar kijk, daar krijg ik nu ook ,,de rittantik'' van.  Ja natuurlijk, de ,,Patronage''. 
Tip van iemand die het beter weet: niet ongedurig worden, komt vanzelf.  Juist.
Maar die Rittantik? Ik kan alvast bekennen dat de huidige situatie (blijf in uw kot Malief) een zeer goede remedie is om af en toe de rittantik te krijgen. Ergernis, onmacht, desoriëntatie, genre ,,alle dagen zijn precies hetzelfde,  en aan wie kun je dat nog vertellen?''
Tot gisteren een lief familielid mij vertelde dat zij er de dag voordien ,,het smoor'' aan had. Poetsen, binnen zitten, geen goede vrienden zien, thuis werken, noem maar op. En dat ze  toen met de ook thuis werkende echtgenoot naar een terrasje aan de Dijle ging ..en dat het geholpen had.
Helaba, mogelijk hadden zij ook ,,de rittantik''?

BOOMERS

Het heeft even geduurd eer Malief het begrip ,,Boomers' 'snapte. En nu al opgetogen dat Boomers van mijn pc geen rood streepje kreeg, want zeg nu zelf, de spelling was een gok. 
Om de hele waarheid te vertellen: vanmorgen de nieuwe mode-bijlage van mijn trouwe krant met enig slikken verorberd. Helaas is Malief zelfs geen Boomer maar gewoon een oud mens dat niet ,,met haar tijd meekan''. 
Pakweg twintig jaar modedefilés op de halve wereldbol gezien (van Afrika alleen Egypte ...) en eerlijk waar: heb innig medelijden met mijn opvolgers en niet alleen omdat de ,,normale presentaties'' verleden tijd zijn. 
Het ziet er naar uit dat hier dezer dagen enkele Britse en Amerikaanse modebladen gaan ,,verorberd'' worden. En benieuwd of Anna Wintour een gigantische krulletjespruik en een slaapkleed zal dragen...
Och ja, dat is ook een oud mens...

HULP ZEGT U?

Bereid u voor op een potje klagen en zo...
Eerlijk gezegd heeft Malief genoeg ergernis om er vijf blogskes mee te vullen, maar im Beschränkung zeigt sich den Meister. Juist nooit een krak in Duits geweest, maar dit klinkt zo lekker...
Zoals bekend is Malief in een leeftijdscategorie gevallen waarin ze nog net niet in een ,,woonzorgcentrum'' belandt maar wel van alle kanten ,,zorg'' krijgt aangeboden.
 Waarna hier achtereenvolgens twee Congolese diva's hun poetskunsten (nu ja) kwamen aanbieden en vooral  benadrukten ,,que j'ai prië  dieu merci et la sainte vierge pour la goedelif'' , enfin dat Malief een correct mens was. Helaas hadden ze geen verstand van poetsen.
Toen kwam Familie hulp en vooruitziend kocht Malief meteen voor 180 euro dienstenchecks. Tja, zo achterlijk, wie betaalt nu nog met papier (haha)
Nu heeft Malief wel een master in de communicatiewetenschappen (dit is de allereerste keer dat ze dat zegt!) maar hoe denk je dat je een instituut als ,,familiehulp'' moet wijs maken dat ze écht géén elektronische checks heeft...en dat de laatste hulp met papier is betaald? 
Zeer rake bedenking van Kalamity: ,,Weet je nog dat papa altijd wou dat je een bewijs vroeg als je ergens iets betaald had? Zelfs als we aan zee een fiets gingen terugbrengen? '' De Meester, een ervaringsdeskundige...
Helaas, ook aan mijn laatste ,,hulp'' heb ik geen bewijs gevraagd...