KONSEIR!

Gisteren op zwier met Iedereen. En dat is niet ,,iedereen'' maar de collega-vriendin die mijn nazaten destijds zo noemden. Op haar IK staat immers een vette è en die werd pakweg een half mensenleven geleden vervangen door een duidelijke ee...
Terzake: we zijn op stap geweest. En dat nog wel op een zaterdag dat onze adoptiestad overloopt van zogeheten muziekliefhebbers die vooral veel ,,battaclan'' maken en de plaatselijke horeca  ruim drie dagen lang de rolluiken doet neerhalen. Hu, is Malief weer negatief? Nee, want nu wordt het plezant.
Want dit is geen verslag over ,,Maanrock'', god beware me, zo lang als deze eeuwige Brusselès hier woont nooit gaan kijken, laat staan luisteren. Néé, één keer met de Meester op zo'n ,,feestdag'' gaan wandelen, op de Grote Markt mekaar eens bekeken en naar het andere eind van de stad gewandeld...
Maar gisteren was daar Iedereen (de vriendin hé) die plechtig beloofde dat we in de schaduw gingen lopen, dat het geen uren ging duren...ha ja, en verdorie, we moesten nog eens bijpraten.
Verwacht van Malief geen recensie maar wat heb ik mij ,,geamuseerd''. Daar was een Brassband die mij deed denken aan de ,,konseirs'' uit mijn kindertijd, al was het koperen feest op de Mutsaard ongetwijfeld vooral een feest van de plaatselijke brouwer. Maar Malief dacht toen weer aan ,,Zwet Jefke'' die met snoepjes leurde en de buren die met een stoel op de stoep aan de Rue Dewand niet eens met elkaar konden praten. Juist ,,vuil battaclan''. Maar wat een sfeer, net zoals gisteren op het ,,cultuurplein''. Zal maar iets bekennen: de Brassband was geweldig en wij vonden dat ze meer dan wat handgeklap verdienden. En toen stonden we (mits enige moeite, we plakten aan de stoel) recht en klapten vanop de derde rij met volle overgave. Heu ja, al de rijen voor en achter ons bleven lompweg zitten maar voor menselijk opzicht zijn we echt te oud geworden...

TOEN WAS ER LUDO

Terug van weggeweest, einde van de blogger-stilte. Nog even geduld, en dan is Malief weer haar eigen averrechtse zelve. 
Ondertussen  heeft ze hier een dikke map ,,knipsels'' uit de voltooid verleden tijd  teruggevonden, en daar mogen jullie binnenkort eens mee lachen. 
Juist, was zelf  vergeten wat Malief, toen nog LHE allemaal gepubliceerd kreeg. Eén voorbeeldje om jullie beetje nieuwsgierig te maken?
In 1999 ging Ludo met pensioen  en daaraan werd ongelooflijk veel commentaar gewijd...in DS nog wel. Met een grote karikatuur op de frontpagina. Ludo was een ,,specialleke'' : een (voor de liefde) uitgetreden priester die Malief tot het einde der tijden zal herkennen aan zijn eeuwige pijp. Juist, toen mocht je op de redactie nog kuch kuch roken. 
Bij het afscheid  was er dus ook een rubriek ''Wat ik van Ludo heb geleerd''.  Droge, grappige, stekelig-rake opmerkingen, genre ,,Wat ik momenteel van Ludo heb geleerd is dat woorden  als ,,momenteel'' taboe zijn.
En weet je wat Malief schreef?  ,,Vermits ik langer in dienst ben dan Ludo heb ik hem ook iets geleerd toen hij eind 1968 naast mij kwam zitten als nieuweling. En dat is dat je zwangere vrouwen niet zalvend moet toespreken  als zij zitten te zeuren. Ik moest toen bij een tandenloos oudje een passend onderschrift verzinnen als sfeerfoto, en Ludo bood aan om iets te dicteren. Ik heb hem toen een stukje van zijn neus afgebeten, maar mijn oudste dochter heeft er geen nadelige gevolgen van ondervonden.''
En dat is nog maar een fractie van de commentaar waarmee op 28 mei 1999 méér dan een volledige krantenpagina werd gevuld. (tip voor de jonge generatie...)
Zou Ludo er nog zijn? 85 plus moet kunnen.

SUKKELS...

De laatste tijd nogal wat ,,vissertjes'' in mijn mails. En dan vraag ik mij af of er echt zoveel mensen zijn die daar in trappen?
Twee voorbeelden (van zaterdag en zondag jl): dringend een nieuwe bankkaart gaan halen want op 9 augustus ,,vervalt'' ze. KBC heeft mij bedankt om het hen te signaleren. En het was niet eens hun eigen bank.
Maar het toppunt kwam gisteren: in slecht vertaald Nederlands probeert een meneer met een Franse naam die zogenaamd bijna dood is mij te overhalen om zijn 900.000 euro aan te nemen. Anders kan hij niet gerust sterven...
Jaja, het zou mij niet verbazen als er toch nog sukkels zijn die dat wel geloven en, mogelijk mits een kleine storting (…) nu op hun klein miljoen zitten te wachten...

STRAFFE KOST HOOR!

Maak u vooral geen illusies, toevallige lezer: Malief schrijft geen porno. Maar wat ze gisteren heeft gezien was veel straffer. Het geheim van Donald de Verschrikkelijke is onthuld. En nu wordt iedereen uitgenodigd om in een oude cinemazaal te gaan zoeken naar The Untouchables. Tenzij je, zoals Malief, de film nog uit Canvas had geplukt. Dat was voer waar de Meester  destijds naar keek. En nu had ze wel over Eliot Ness gehoord, de ietwat sukkelige maar briljante gast die de ,,drooglegging'' in Chicago moest oplossen en tenslotte ook de grote mafiabaas in de boeien sloeg. Al Capone hé.
Dit terzijde: weet u wat Malief ontdekte? Dat Donald geweetwel ook naar die film had gekeken en zich de grimassen, de kletspraat en de flauwekul van Al Capone, alias Robert De Niro heeft eigen gemaakt. Jaja, De Niro is een geweldige acteur, en de film is uit 1984 of zo. Maar mogelijk kon D toen toch ook al een beetje lezen?
….
Met mijn excuses aan Donald Duck!

IN 1947!

Niet dat Malief het zelf bewust heeft meegemaakt, maar 1947, dat was destijds het stokpaardje van Bomama. De mama van Malief hé...ondertussen drie jaar verenigd met haar enige liefde op het Kerkhof van Meerbeek. 
Jaja, haar lijfspreuk was ,,Maskes moeten sterk zijn'' en die kwam zowel te voorschijn als onze Poich zijn zusje pestte met de troetelnaam ,,Volvetteke'' (resultaat van tien maanden ,,goe ete kinneke'' in Meerbeek, wat daarna nog te zien was op onze gemeenschappelijke ,,plechtige communiefoto'') maar ook als zij met poetsklusjes het bewijs kreeg dat ,,mennekes'' heertjes waren. Maar soit: Bomama had ook een verhaaltje om haar slogan te illustreren en dan kwam het verhaal uit 1947. Malief heeft vooral onthouden dat ze dat opdiste toen het in Brussel een beetje harder dan normaal zomerde. Want  Bomama had de zomer van 1947 meegemaakt en toen was ons Pezzeke geboren (het tweede heertje uit het gezin) en zo'n hitte, dat hadden we sindsdien nooit meer meegemaakt. Zelfs niet toen ze in de jaren zestig met het meesterke de wereld ging verkennen, met een trip in Noord-Afrika. Tja, toen moest Malief wel zwijgen...
Vandaag weet Malief wat ze bedoelde met ,,terréebel werm'' en de media hebben het genoeg herhaald: zo warm als in 1947...

ESCORT EN CO

Haha, escort...dat doet lezen hé? Wisten jullie overigens al dat Malief ook ooit eens voor ,,escort'' heeft gesolliciteerd? Pas op, ze solliciteert voor geen enkele NVA-post, dus de belangstelling zakt zeker?
Mooi. We schrijven jaren zeventig of zo.. Malief had op de krant de opdracht om zich met ,,mode en lifestyle'' bezig te houden. En die ,,lifestyle'' bracht een toenmalig chefke (hij verhuisde later naar een krant waar hij meer op zijn plaats zat) op de idee om van Malief een escort te maken. Onderzoeksjournalistiek noemen ze dat.  In haar studentenjaren was ze nog hostess aan de KUL geweest maar daar waren haar ,,slachtoffers'' allemaal heu brave huisvaders of bijna-bisschoppen.. Dus toen nog allemaal onverdacht...
Hoe het baasje op die idee kwam? Er stond een advertentie in onze onbesproken krant waarin een ,,organisatie'' jonge vrouwen zocht om eenzame heren te vergezellen op diners, toeristische trips en zo.
,,Bel daar eens naar en zeg dat je geïnteresseerd bent'' was de opdracht. Protesteren hielp niet, aan de telefoon zouden ze niet zien dat ze een jonge moeder was en ze mocht ook zeggen dat ze lang blond haar had!!!
De rest van het verhaal is snel verteld: Malief vroeg aan de telefoon wat van haar verwacht werd en de meneer deed er geen doekjes om: niks moest maar ze zou goed betaald worden en als het klikte mocht ze zichzelf en de eenzame meneer zeker plezier doen. Daar kwam hij niet tussen...
Tja, Malief is geen escort geworden. Maar toch. Stel je voor dat ze later politieke ambities had gekregen ...en haar vroegere (jaloerse?) collega's dat op een feestelijke 11juli hadden verteld...
Meer moet dat niet zijn, hoor...

TIS MISSCHIEN EEN RODDEL MAAR...

Proficiat aan de journalisten die iets durven vragen. Malief heeft het nooit gedurfd. Zeker niet als het was om een gerucht te bevestigen...of te ontkennen. En mogelijke onschuldigen in hun hemd te zetten.
Vanmorgen was Malief op weg naar een rendez-vous met haar favoriete soap op France Deux toen ze aan een Vlaams feest in het Brusselse stadhuis bleef hangen. De sprekerd (dank u, Toon Hermans) deed dat eigenlijk heel goed en ze bleef hangen. Een man die voor de zoveelste keer sorry zei voor zijn drankprobleem en daarna een zeer fraaie speech gaf. Echt waar, waarom bleef ik anders kijken??
Helaas, na afloop stormde iedereen naar iets wat mogelijk een feestje was, en jawel, toen kwam de favoriete heks van de VRT venijnige vragen stellen. Eerst mompelmompel, dat ze het niet hadden ,,gecheckt'' maar wat wist Liesbeth van het feit dat de sprekerd belastinggeld had gespendeerd aan een escort van 16 jaar??? Heu, awel ja, een meisje van plezier zoals ze zeggen, en met geld van de belastingbetaler, maar we weten het niet zeker? Liesbeth viel uit de lucht en mompelde geen commentaar.
Oei, dan maar haar collega journalist Wouter vragen of hij nu al meer wist. En die er gewoonlijk ook niet erg fleurig uit ziet maar nu  ja, dat hij het ook niet wist, maar dat het in een boekske stond!
Einde van verhaal: twee uur later alle media slabberen er op los. Fijne feestdag, Vlaanderen.
Vraag van deze ex-journaliste: leven niet alle politici van Ons belastinggeld???