Op zoek naar mijn blauw en wit gestreepte sjaal van Chanel gisteren een hele ladenkast uitgemest. Jawel, ik ben de gelukkige eigenares van 3 (drie) Chanel-creaties _ de tas laat ik even buiten beschouwing _ en die liggen in de buurt van enkele Armani's , een stuk of vijf (redelijk lelijke )Versace's en de rest ben ik vergeten. Wat tussen haakjes zo leuk is aan designersjaals, foulards of whatever: de dieven laten ze liggen. Maar gisteren dacht ik toch dat er één gepikt was. Terwijl de speurders mij na de laatste inbraak verzekerden dat de dieven zeker dachten dat het namaak was. Haha.
Goed, en tijdens dat spitten en graven en uitmesten de ledenlijst van Politica 1965 gevonden. Het was de tijd dat je nog ongeveer iedereen van je jaar bij naam kende. Heu ja, van Pol en Soc zegden ze dat het geen unif was...
En foto's uit de zeer oude doos: Sinterklaasfeest van de krant met uw verslaggeefster vooraan en collegaatjes die in een later leven met mekaars echtgenoot aan de haal gingen.Tsjtsj. Of een Malief als model voor een reportage over ,,de geluidsjager''. Een beeldschone Malief, al zeg ik het zelf (spijtig genoeg kan ik het niet inscannen als bewijs) en het mooie is dat de bandopnemer heel elegant verbergt dat Lottepoes in mijn buik zat. Jaloerzerikken zegden dat ik de microfoon verkeerd hield. Tsjtsj.
Maar nu terzake: ik vond ook kranten uit die periode waarin mijn eerste ,,reportage'' verscheen over de eerste ,,heel rappe trein met slaapwagen'' naar Genève. Godgodgod: het leek wel een stukje uit ,,De Jaren Stillekes''. Ietwat gedeprimeerd alles terug in de la gegooid. Hoe heb ik zo'n rotslechte onzin kunnen schrijven?
Beneden zag ik dat de witblauw gestreepte Chanel aan de kapstok hing.
woensdag 18 mei 2011
woensdag 11 mei 2011
Nieuwe goeroe
Gisteren een brief gekregen waarin de direktie van Avondrood laat weten dat ze hun boeltje verkocht hebben. Nu ja, ze maken nu deel uit van een grote groep (een tiental rusthuizen) maar dat vertellen de ex-eigenaars niet. Thanks God voor het internet. Een bink uit Kalmthout is de nieuwe goeroe. Op hun website _ geschreven door een reclameman die ik nog ken uit de modewereld _ gaat het vanzelfsprekend over verblijven met een lounge, sfeervol kader en meer blabla. Ons tante Denise was vandaag op bezoek bij bomama en met nog enkele andere bezoekers hebben we gegiecheld dat het ons zou verrast hebben als er in de reclame-slogan iets stond over ,,meer discipline, minder pampers'' of ,,hoe groter hoe liever...''
Naar verluidt is de oma-barjuffrouw er het hart van in. En of er geroddeld werd! Genoeg stof om u enkele weken plezant bezig te houden. Nee spijtig, my lips are scealed...
Raar maar waar: Bomama heeft van de overname blijkbaar niets gehoord. Ze was zo in de wolken met haar bezoek dat ze zelfs niet kloeg toen ik ging verbroederen met collega-moederbezoekers. Moederbezoekers: als ik eens vijf minuten tijd heb ga ik daar een boek over schrijven...
Naar verluidt is de oma-barjuffrouw er het hart van in. En of er geroddeld werd! Genoeg stof om u enkele weken plezant bezig te houden. Nee spijtig, my lips are scealed...
Raar maar waar: Bomama heeft van de overname blijkbaar niets gehoord. Ze was zo in de wolken met haar bezoek dat ze zelfs niet kloeg toen ik ging verbroederen met collega-moederbezoekers. Moederbezoekers: als ik eens vijf minuten tijd heb ga ik daar een boek over schrijven...
maandag 2 mei 2011
Il n'y a que la vérité qui blesse...
Hortense is overleden. Haar overlijdensbericht hing aan de desk bij Avondrood. En omdat ik stilaan een ,,bekende bezoeker''(*) ben vroeg ik de barjuffrouw van dienst (schoonmoeder van de baas, zwart geverfde, kalende coiffuur, leeftijd onbekend maar twee valse heupen en onlangs haar 60-jarig huwelijksjubileum gevierd, dus... : ,,Oma, zou ik die mevrouw kennen die overleden is?'' ,,Jazeker, ze zat hier dikwijls met haar dochter, maar 't was wel een demente en ze is niet ziek geweest want verleje week zat ze hier nog en ze is in haar slaap gegaan...''
,,Ho ja, was haar dochter nogal een schoon madammeke, een frisse zo?'' ,,Neeje, 't was een gewoon gelijk gij!,,
Heb ik een gezicht getrokken? Ze herpakt zich meteen: ,,Allez, een gewoon gelijk gij en ik hé. Maar ja, Vandenbroek(**) is 97 geworden, godwet of wij het zolang zullen uithouden?''
Ik druip af.
Gelukkig is daar nog altijd Caroline,(***) een Poolse die jaren in Frankrijk heeft gewoond en een behoorlijk mondje Nederlands spreekt. Om haar te plezieren spreken Bomama en ikzelf Frans met haar, en omdat ze niet veel bezoek krijgt ziet ze ons graag. En geeft ze ogenschijnlijk oprechte complimentjes. Over mijn maman die toujours si belle is en een peau de jeune fille heeft. Ha ja zeg ik en broebel iets over chance en bon heritage want op ,,genen'' kom ik niet in het Frans. ,,Ah oui, maar jij bent nog si jeune hé?'' ,,Merci Caroline, pas si jeune que ça'' en ik zeg mijn leeftijd. Waarop zij mij verbetert: cinquantehuit, non? En I. die duidelijk niet zo goed Frans spreekt, zegt: ,,bij mij staat er ook al een vijf voor zenne!''
Haha, hebt ge dat gehoord, oma?
(*)Als ik de wekelijkse portie appelsientjes en Yakult naar de verpleegsterspost breng roepen een paar suffe oudjes prompt ,,daar is de appelsienenmadam.'' Ik ben dus een BB.
(**) Gewoonte bij Avondrood. Achter mijn rug zeggen ze waarschijnlijk ,,die van Aerts''
(***)Niet te verwarren met Carolientje waar ik twee maand geleden afscheid van nam.
,,Ho ja, was haar dochter nogal een schoon madammeke, een frisse zo?'' ,,Neeje, 't was een gewoon gelijk gij!,,
Heb ik een gezicht getrokken? Ze herpakt zich meteen: ,,Allez, een gewoon gelijk gij en ik hé. Maar ja, Vandenbroek(**) is 97 geworden, godwet of wij het zolang zullen uithouden?''
Ik druip af.
Gelukkig is daar nog altijd Caroline,(***) een Poolse die jaren in Frankrijk heeft gewoond en een behoorlijk mondje Nederlands spreekt. Om haar te plezieren spreken Bomama en ikzelf Frans met haar, en omdat ze niet veel bezoek krijgt ziet ze ons graag. En geeft ze ogenschijnlijk oprechte complimentjes. Over mijn maman die toujours si belle is en een peau de jeune fille heeft. Ha ja zeg ik en broebel iets over chance en bon heritage want op ,,genen'' kom ik niet in het Frans. ,,Ah oui, maar jij bent nog si jeune hé?'' ,,Merci Caroline, pas si jeune que ça'' en ik zeg mijn leeftijd. Waarop zij mij verbetert: cinquantehuit, non? En I. die duidelijk niet zo goed Frans spreekt, zegt: ,,bij mij staat er ook al een vijf voor zenne!''
Haha, hebt ge dat gehoord, oma?
(*)Als ik de wekelijkse portie appelsientjes en Yakult naar de verpleegsterspost breng roepen een paar suffe oudjes prompt ,,daar is de appelsienenmadam.'' Ik ben dus een BB.
(**) Gewoonte bij Avondrood. Achter mijn rug zeggen ze waarschijnlijk ,,die van Aerts''
(***)Niet te verwarren met Carolientje waar ik twee maand geleden afscheid van nam.
donderdag 28 april 2011
Dromen geeft je vleugels!
Ze heeft het met grote drukletters op de achterkant van een oude persmap geschreven: DROMEN GEEFT JE V---LEUGELS *. Zo ging Kadoke2 die zalige vakantiedag aan de slag, ze zou een dromenvanger maken. Gezien in een Geronimo-boekje en nee, als ik haar nu nog parels en draad en karton en een goeie schaar en kleurtjes kon geven, dan kon ze het wel alleen.
Een uurtje later zitten we allemaal op het terras: snikhete Paasvakantie, weet u wel, en de nachtkleedjes van Bomama blijken prima materiaal aan de wasdraad om wat schaduw te maken. Ik heb er spijtig genoeg geen foto van genomen...
Kadoke1 vergewaardigt (wat een woord) zich om een paar sterren uit te knippen in karton en laat dan als een pure macho het knutselen aan de meisjes over. Mompelmompel ,,is er nog geen Ketnet?''
Meer dan twee uur later is het werkstuk klaar. ,,Om aan je bed te hangen Malief, en dan worden je dromen gevangen, leuk hé?''
Ik heb haar maar niet verteld dat mijn dromen tegenwoordig eerder van het nachtmerrie-type zijn waarin de nachthemdjes en Avondrood een hoofdrol spelen. Maar van de dromenvanger heb ik wel een foto genomen terwijl Kadoke2 toen ook al steels naar Ketnet keek...
*Waar de streepjes staan had ze EEL geschrapt. Met veel vleugels kun je niets aanvangen hé?
Een uurtje later zitten we allemaal op het terras: snikhete Paasvakantie, weet u wel, en de nachtkleedjes van Bomama blijken prima materiaal aan de wasdraad om wat schaduw te maken. Ik heb er spijtig genoeg geen foto van genomen...
Kadoke1 vergewaardigt (wat een woord) zich om een paar sterren uit te knippen in karton en laat dan als een pure macho het knutselen aan de meisjes over. Mompelmompel ,,is er nog geen Ketnet?''
Meer dan twee uur later is het werkstuk klaar. ,,Om aan je bed te hangen Malief, en dan worden je dromen gevangen, leuk hé?''
Ik heb haar maar niet verteld dat mijn dromen tegenwoordig eerder van het nachtmerrie-type zijn waarin de nachthemdjes en Avondrood een hoofdrol spelen. Maar van de dromenvanger heb ik wel een foto genomen terwijl Kadoke2 toen ook al steels naar Ketnet keek...
*Waar de streepjes staan had ze EEL geschrapt. Met veel vleugels kun je niets aanvangen hé?
donderdag 14 april 2011
De Siciliaanse bruid
De Paastoeristen die hier tegenwoordig rondhangen zullen iets te vertellen hebben als ze terug thuis komen. Genre: ,,Daar is een nette straat in M. waar ze hun was buitenhangen. Ja, dwars over de straat. En hun lakens hangen uit hun raam, en hun handdoeken hangen aan de balkons.''
Ik denk zelfs dat toeristen met enige antropologische bagage zullen refereren aan Siciliaanse bruiden. Die hangen toch ook hun laken uit het raam na een geslaagde huwelijksnacht?
Ik sta alvast onder mijn stilaan groezelig geworden wit laken-van-dubbelbed tevreden op de stoep. En aan de mensen die uitleg vragen (dat gebeurt!) vertel ik zonder gidsenvergunning dat het een boodschap is voor onze burgemeester. We bedanken hem omdat de 236 bussen die tot voor kort door onze straat raasden (als ze al niet in file stonden) voorlopig niet meer komen. Want voor we aan die witte vlaggen begonnen hadden we wekenlang zwarte vlaggen (kussenslopen, vuilniszakken, toneelattributen) uit onze ramen en balkons laten wapperen. Uit protest, meneer, mevrouw, omdat de kids die hier twee scholen bevolken iedere dag hun leven riskeerden, omdat we door de stank en het lawaai onszelf niet meer hoorden denken. Want dat doen we hier, compleet met een comité ,,Red de Lowizzestraat''.
Nee, ik denk niet dat het indruk heeft gemaakt, maar de aanlooproute voor de bussen ligt momenteel opgebroken, ze komen dus niet meer door de stad. De arme busgebruikers moeten nu naar de ring om een bus te nemen. Te voet door de stad die maar een goeie voorschoot groot is? Tsjtsj, doe ik alzeleven.
Maar goed, ondertussen spelen we met plezier de Siciliaanse bruid. En hopen maar dat we niet te snel weer onze Siciliaanse rouwkleren moeten aantrekken...
Ik denk zelfs dat toeristen met enige antropologische bagage zullen refereren aan Siciliaanse bruiden. Die hangen toch ook hun laken uit het raam na een geslaagde huwelijksnacht?
Ik sta alvast onder mijn stilaan groezelig geworden wit laken-van-dubbelbed tevreden op de stoep. En aan de mensen die uitleg vragen (dat gebeurt!) vertel ik zonder gidsenvergunning dat het een boodschap is voor onze burgemeester. We bedanken hem omdat de 236 bussen die tot voor kort door onze straat raasden (als ze al niet in file stonden) voorlopig niet meer komen. Want voor we aan die witte vlaggen begonnen hadden we wekenlang zwarte vlaggen (kussenslopen, vuilniszakken, toneelattributen) uit onze ramen en balkons laten wapperen. Uit protest, meneer, mevrouw, omdat de kids die hier twee scholen bevolken iedere dag hun leven riskeerden, omdat we door de stank en het lawaai onszelf niet meer hoorden denken. Want dat doen we hier, compleet met een comité ,,Red de Lowizzestraat''.
Nee, ik denk niet dat het indruk heeft gemaakt, maar de aanlooproute voor de bussen ligt momenteel opgebroken, ze komen dus niet meer door de stad. De arme busgebruikers moeten nu naar de ring om een bus te nemen. Te voet door de stad die maar een goeie voorschoot groot is? Tsjtsj, doe ik alzeleven.
Maar goed, ondertussen spelen we met plezier de Siciliaanse bruid. En hopen maar dat we niet te snel weer onze Siciliaanse rouwkleren moeten aantrekken...
donderdag 31 maart 2011
Hoeveel is uw dag?
,,Een nul-dag, Malief, echt waar, helemaal nul''. Kadoke2 zwiert haar jas uit, schopt haar laarsjes in een hoekje en rettettettetet, ik heb nauwelijk de kans om Kadoke1 te verwelkomen. Of ze alsjeblief van het begin wil vertellen?
Ik wist al dat ze van Kalamity hun dag een cijfer mogen geven, dat vereenvoudigt de communicatie aanzienlijk. Die nul, dat moet een rotdag geweest zijn. En we krijgen dus het verslag van de juf die ziek is en de vervanger die wel een goeie turnleraar is maar van de klas Niks snapt. Hoezo? Hij had niet voor soep gezorgd en Anna (of was het Lus of Mila?) die had ocharme alleen droge boterhammen bij en toen moesten we ook nog een hele bladzijde leren Die We Nog Niet Gezien Hadden hé. En die weet niks staan en rettetetetet...
,,Hoe was jouw logeerpartij vorige week'' vraag ik aan Kadoke1 en zus antwoordt meteen: ,,Slecht'' want T. kan niet tegen zijn verlies! Enfin, Kadoke1 wordt gesommeerd om het allemaal zelf te vertellen en ik krijg een technische uitleg over handspel en een rode kaart en een duw met de schouders en nog andere mij totaal onbekende begrippen. Dan maar de grote troostmiddelen boven gehaald: een bord vol verse ananas met een bolletje vanilleijs, een Leo (geen meneer maar een koek), een flesje fruitsap.
Wat later spelen we Scrabble en Malief en Kadoke2 verliezen van de Meester die janverdorie woorden als ,,Quo'' legt. Jaja, Quo Vadis, ik weet het wel. Kadoke1 had het blijkbaar voorzien, hij loert af en toe over zijn Kuifje-album en leeft mee met ons verlies.
Na de groentensoep, de rode kool en een nieuw soort veggie-burger gaat het humeur van Kadoke2 met sprongen vooruit. Ze begint aan een nieuwe tekening voor haar ,,dierentuin'' (het wordt een zebra) en als ze later in bed ligt fluistert ze: Het is toch nog een negen geworden. Tot ik haar een knuffel geeft (met koude handen, ik beken) en ze krijst:,,Malief, nu nog een acht hé!''
Ik wist al dat ze van Kalamity hun dag een cijfer mogen geven, dat vereenvoudigt de communicatie aanzienlijk. Die nul, dat moet een rotdag geweest zijn. En we krijgen dus het verslag van de juf die ziek is en de vervanger die wel een goeie turnleraar is maar van de klas Niks snapt. Hoezo? Hij had niet voor soep gezorgd en Anna (of was het Lus of Mila?) die had ocharme alleen droge boterhammen bij en toen moesten we ook nog een hele bladzijde leren Die We Nog Niet Gezien Hadden hé. En die weet niks staan en rettetetetet...
,,Hoe was jouw logeerpartij vorige week'' vraag ik aan Kadoke1 en zus antwoordt meteen: ,,Slecht'' want T. kan niet tegen zijn verlies! Enfin, Kadoke1 wordt gesommeerd om het allemaal zelf te vertellen en ik krijg een technische uitleg over handspel en een rode kaart en een duw met de schouders en nog andere mij totaal onbekende begrippen. Dan maar de grote troostmiddelen boven gehaald: een bord vol verse ananas met een bolletje vanilleijs, een Leo (geen meneer maar een koek), een flesje fruitsap.
Wat later spelen we Scrabble en Malief en Kadoke2 verliezen van de Meester die janverdorie woorden als ,,Quo'' legt. Jaja, Quo Vadis, ik weet het wel. Kadoke1 had het blijkbaar voorzien, hij loert af en toe over zijn Kuifje-album en leeft mee met ons verlies.
Na de groentensoep, de rode kool en een nieuw soort veggie-burger gaat het humeur van Kadoke2 met sprongen vooruit. Ze begint aan een nieuwe tekening voor haar ,,dierentuin'' (het wordt een zebra) en als ze later in bed ligt fluistert ze: Het is toch nog een negen geworden. Tot ik haar een knuffel geeft (met koude handen, ik beken) en ze krijst:,,Malief, nu nog een acht hé!''
zaterdag 26 maart 2011
Koortsdromen
Waar een virale infectie met koortsdromen al niet goed voor is: ik heb het licht gezien. Even opletten, Kalamity en Big Daddy en Lottepoes en al diegenen die ik de jongste dagen heb lastig gevallen dat mijn Malief gehackt was: tarara. Dat zit zo: het heeft alles te maken met een streepje. Voilà!
Zo lag deze Malief sinds dinsdag te puffen, geveld door een virale infectie, volgens dokter T. met een naamplaatje van huize Avondrood. Eigen schuld dikke bult: Caroke, een menske zonder kind of kraai, lag al drie weken te vergaan en ik ben haar een paar keer gaan knuffelen en ondertussen is dat menske veilig en wel in de hemel en draag ik de gevolgen van mijn ondoordacht werk van barmhartigheid. Maar daar heb ik geen spijt van.
Uitleg: terwijl ik donderdagnacht de diepten van mijn longen, sinussen, trommelvliezen en keelholte opzocht kreeg ik tussen twee hoestbuien door ineens een ingeving: dat streepje in mijn e-mail-adres! Vandaag aan de beterhand en uitgeprobeerd: gelukt. Merci Caroke! Ik hoor haar al antwoorden: 't is niks uffra...
Zo lag deze Malief sinds dinsdag te puffen, geveld door een virale infectie, volgens dokter T. met een naamplaatje van huize Avondrood. Eigen schuld dikke bult: Caroke, een menske zonder kind of kraai, lag al drie weken te vergaan en ik ben haar een paar keer gaan knuffelen en ondertussen is dat menske veilig en wel in de hemel en draag ik de gevolgen van mijn ondoordacht werk van barmhartigheid. Maar daar heb ik geen spijt van.
Uitleg: terwijl ik donderdagnacht de diepten van mijn longen, sinussen, trommelvliezen en keelholte opzocht kreeg ik tussen twee hoestbuien door ineens een ingeving: dat streepje in mijn e-mail-adres! Vandaag aan de beterhand en uitgeprobeerd: gelukt. Merci Caroke! Ik hoor haar al antwoorden: 't is niks uffra...
Abonneren op:
Posts (Atom)
